Media spekulują, że perspektywa wejścia RMB do tzw. „specjalnego kosza ciągnienia” (dalej zwanego SDR od „special drawing right”) jest coraz bliższa. Różne związane z tematem raporty podkreślają, że SDR może stać się finansowym „słowem-kluczem”, a być może już wkrótce będziemy świadkami nadejścia wielkich wiadomości.

Doniesiono, że Rada Wykonawcza Międzynarodowego Funduszu Walutowy zgromadziła się 30 listopada, żeby przedyskutować i podjąć decyzję o przyłączeniu RMB do systemu walut rezerwowych SDR. Początki SDR sięgają 1969 roku, jeszcze przed rozpadem systemu z Bretton Woods, kiedy to MFW założył system międzynarodowych aktywów rezerwowych. Obecnie w skład koszyka walut rezerwowych SDR wchodzą dolar amerykański, euro, funt szterling i japoński jen, z odpowiednimi proporcjami 41,9%, 37,4%, 11,3% i 9,4%. (Źródło MFW)

MFW ustala proporcje walutowe według wpłaconych aktywów przez poszczególnych członków SDR, z wyjątkiem rezerw walutowych ze „zwykłym prawem ciągnienia”. Jako posiadacz SDR, w przypadku deficytu płatności międzynarodowych, każdy członek może skorzystać z dewiz walutowych innego członka wskazanego przez MFW, przy spłacie kredytu wraz z odsetkami. Ponadto SDR służy również jako system międzynarodowych rezerw walutowych.

Przystąpienie do koszyka SDR odzwierciedla duże znaczenie waluty oraz gospodarki, co sprawdza się w przypadku dolara amerykańskiego, euro, funta szterlinga i jena japońskiego. W związku z nagłym wzrostem gospodarczym i strategią internacjonalizacji RMB, rząd chiński już wcześniej szukał możliwości przystąpienia do systemu koszyka walutowego SDR, jednakże w 2010 roku, po weryfikacji MFW, chiński yuan nie został włączony do systemu. Pięć lat później, Chiny stały się krajem o największym obrocie handlowym, a płatności w RMB oraz finansowanie handlu spełniło wszystkie kryteria MFW. Ponadto Bank Centralny Chin i Banki Centralne innych krajów ustanowiły porozumienie dotyczące wymiany walutowej tak, aby RMB mógł spełnić warunki waluty szeroko stosowanej. Jednak w przypadku rachunku kapitałowego, chiński yuan nadal nie jest walutą wymienialną, co według MFW nie ułatwiło podjęcia decyzji o przyjęciu RMB do koszyka walut rezerwowych SDR. Z tego właśnie powodu, wewnętrzny mechanizm konsultacyjny MFW opóźniał się od września 2015 roku do początku listopada, a następnie do końca listopada. W czasie tak skomplikowanej rozgrywki politycznej, przez poważne mediacje dyplomatyczne, główni akcjonariusze MFW ze Stanów Zjednoczonych i Europy wyrazili swoje poparcie dla tego stanowiska. Teraz wygląda na to, że włączenie RMB do koszyka SDR przez zarząd MFW jest sprawą wysoce prawdopodobną. Przewiduje się, że RMB oficjalnie przystąpi do systemu specjalnego prawa ciągnienia już w październiku 2016 roku.

W procesie internacjonalizacji RMB, przyłączenie do SDR jest niewątpliwie kamieniem milowym, a konsekwencje tej decyzji wzbudziły wiele dyskusji w mediach. Moim zdaniem, wprowadzenie RMB do systemu SDR w różnym czasie, może spowodować różne konsekwencje.

Włączenie RMB do systemu międzynarodowych rezerw walutowych SDR może teoretycznie przynieść pozytywny wpływ na chiński handel i inwestycje międzynarodowe. Również w pogłębieniu rządowej strategi „Jednego pasa i jednej drogi”, decyzja ta może przynieść w krótkim czasie ekonomiczne i polityczne korzyści. Po przyłączeniu chińskiego yuana do systemu SDR, instytucje międzynarodowe będą chciały utrzymywać więcej aktywów RMB. W krótkim czasie, zwiększy się też uznanie RMB na międzynarodowych rynkach. Według Banku Centralnego, rozwiązanie to może przechylić szalę presji związanej z poważnym spadkiem wartości yuana. Również krajowe media rozpowszechniają optymistyczne opinie. Np. niektórzy eksperci szacują, że po wprowadzeniu RMB do SDR, chińska waluta obejmie ok. 10-15% udziału w rynku globalnych walut. Zapotrzebowanie na aktywa RMB może nawet osiągnąć wartość 1 biliona dolarów. Jest to równoznaczne z wpływami z podatków od emisji pieniądza w gospodarce międzynarodowej, co można uznać za bezpośrednie dywidendy SDR.

Jednakże, te korzyści i dywidendy obecnie pozostają na etapie teorii. Samo wstąpienie do SDR jest tylko punktem początkowym. Przejście przez polityczny lobbing i presję pozwoli RMB na przystąpienie do systemu SDR, ale jest to tylko spełnienie pewnych kwalifikacji. Nie oznacza to jednak stworzenia efektywnego popytu na rynku i nie zmieni to w krótkim czasie międzynarodowego modelu rezerw walutowych. Prawdopodobieństwo przyniesienia podatków z emisji pieniądza jest raczej znikome. W krótkim czasie, wzrost aktywów RMB w międzynarodowych rezerwach jest bardzo ograniczony, ponadto znaczenie chińskiej waluty będzie raczej symboliczne. Obecnie RMB zmaga się z presją dewaluacji, co jest rezultatem długotrwałego braku kontroli Banku Centralnego nad podażą pieniądza oraz zmianą wzrostu kanału stopy procentowej w Rezerwach Federalnych.

Aby przyciągnąć globalne banki centralne i instytucje inwestycyjne do zwiększenia rezerw i udziałów w RMB, należy zwiększyć zaufanie do chińskiej waluty. Sam chiński yuan musi stanowić bezpieczne aktywa, utrzymując stosunkowo stabilną wartość. Biorąc pod uwagę wielkość gospodarki, Japonia jest większa od Wielkiej Brytanii, natomiast w systemie walut rezerwowych, japoński jen ma mniejsze udziały niż funt szterling. Jednym z ważniejszych powodów jest ciągle zmieniający się kurs jena, co stanowi wysokie ryzyko z punktu widzenia posiadaczy instytucjonalnych. Wyobraźmy sobie, że gdyby waluta Zimbabwe została włączona do systemu SDR, to z jej niepohamowaną podażą i niekontrolowaną stopą inflacji, w jaki sposób mogłaby spełnić wymagania rezerw walutowych?

Ale nie ma wątpliwości, że wzrośnie zainteresowanie świata w stosunku do RMB, jako globalnej waluty rezerwowej. Zainteresowane strony sprawdzą profesjonalizm i niezależność chińskich instytucji monetarnych, rozsądną politykę walutową, perspektywę wzrostu gospodarczego oraz bezpieczeństwo aktywów RMB. Ten proces poznawczy oznacza, że regulacje chińskich instytucji walutowych i ich konsekwencje muszą osiągnąć pewien stopień poprawy, co odzwierciedla wycenę RMB, w celu zwiększenia atrakcyjności chińskiego yuana. Inaczej mówiąc, po wejściu do SDR, chińska waluta może w krótkim czasie odczuć większą presję deprecjacji, a Bank Centralny będzie zmuszony do reakcji. Międzynarodowe instytucje będą mogły posiadać aktywa w RMB, tylko wtedy, gdy kurs wymiany osiągnie balans rynkowy.

W rezultacie, przystąpienie RMB do systemu SDR jest równoznaczne z dobrowolnym przekazaniem autonomii polityki pieniężnej. Biorąc pod uwagę opcje polityki pieniężnej, Chiny muszą zwiększyć jakość wymiany informacji z międzynarodową społecznością, aby zdobyć większe uznanie, co w średniej i dłuższej perspektywie jest wartością włączenia RMB do SDR. Wejście RMB do systemu SDR nie jest równoznaczne z ograniczeniem przestrzeni polityki pieniężnej w przyszłości. W celu utrzymania stabilności waluty i bezpieczeństwa aktywów, polityka pieniężna musi podlegać globalnej kontroli moralnej, tak aby Bank Centralny podążał za zasadami rynkowymi. Zmniejszenie swobody i nieprzemyślanych decyzji Banku Centralnego oraz zwiększenie jego niezależności i profesjonalizmu pomoże uniknąć niewłaściwych nacisków politycznych.

W tym znaczeniu, oficjalne media często podkreślają, że wejście do SDR wymusi na chińskich systemach finansowych pogłębianie reform. Są powody, aby sądzić, że włączenie chińskiego yuana do systemu walutowego SDR jest procesem nieodwracalnym. Może to zmniejszyć kontrolę państwa nad finansami i międzynarodowym przepływem kapitału oraz zwiększyć konkurencyjność systemu finansowego, tak aby stopniowo stał się narzędziem handlowym, dywersyfikującym głębokość rynku finansowego. Z tego punktu widzenia, wejście RMB do koszyka SDR można nadal uważać za wydarzenie przełomowe. Obiektywnie patrząc, RMB stopniowo podąża w kierunku swobodnej wymienialności, wykazując postawę integracji ze światowym systemem rynkowym. W czasie recesji chińskiej gospodarki, kiedy regulacje stają na rozdrożu, taki gest ma ogromne znaczenie. Oczywiście z drugiej strony, podążając tą ścieżką, kiedy RMB w końcu osiągnie swobodną wymienialność i stanie się członkiem koszyka walut rezerwowych SDR, to jego wartość w końcu będzie odzwierciedlona. Niektórzy eksperci szacują, że w międzynarodowym systemie walut rezerwowych RMB osiągnie ok. 15% udziałów. Równocześnie przy globalnym podziale pracy chińskiej gospodarki i swobodzie wymiany, tych wartości nie da się zmierzyć.

Krótko mówiąc, aby chiński yuan pozostał atrakcyjny w systemie rezerw międzynarodowych, instytucje walutowe i polityka pieniężna muszą przestrzegać uniwersalnych standardów, co powinno być właściwym kierunkiem strategii internacjonalizacji RMB. Pod wieloma względami, w tej chwili wejście RMB do systemu SDR nie wydaje się dobrym pomysłem. Konsekwencje nadal nie są jasne, ale wciąż jest to duży krok na właściwej ścieżce.

 

Źródło: http://dajia.qq.com/blog/422756119290125.html

Tłumaczenie: Marlena Achinger